Minsan naiisip ko sana computer na lang ako, kaya kong ireformat ang memory ko kung marami ng virus, pag naghahang na kaya kong irestart ang buong system ko, kaya kong maghibernate pag walang ginagawa, at megshut down pag wala na ko kailangang gawin.
Kaya nahihirapan talaga ko dati magcharcoal, ang hirap kasi burahin ang mga marka sa papel. Namamawis ang palad ko pag gumuguhit. Pero sa photoshop kaya kong mag undo pag nagkamali. Tapos pag di ko na gusto ang buong gawa ko pwedeng pwede akong mag new page palagi. Magsisimula na naman akong magisip.
Kung ganito lang sana. Hindi na ko na kailangan magisip ng sana, at magtataka sa tapos na. Hindi ko na buhat buhat ang sarili kong mundo at hindi na pulos salita ng pag-ibig ang panghihinayangan ko.
Sabi nga nila pag nababasa ang mga sinulat ko. Puro lang naman daw pag-ibig at politika. You just love..